RSS

Thursday, April 30, 2009

வெயில் கவிதைகள் - 1

அலைந்து திரிந்து
பசித்த மதியத்தில்..
உச்சிக் கதிர்கள்
உச்சி வகிடு வழி
வழியத் துவங்கியிருக்கும்..

எப்போதும் நிற்கும்
மரத்தடி நிழலின்
புழுது படிந்த இலைகளின்
வடிகட்டிய குளுமை
வெப்பக் காற்றோடு
ஈர முதுகு சில்லிக்க வைக்கும்..

ஓரமாய் பானையோடு
கம்பங்கூல் தாத்தாவும்..
அவர் கொண்ட சுத்தமான
ஆறுவகை வற்றல் குவியல்களும்..

நினைவில் எழுந்து
நாவின் நீர் சுரப்பிக்க..
காத்துக் கொண்டிருக்கிறேன்..
அடுத்த வருட
வெயில் காலத்துக்காக...!!
__________________
-- பூமகள்.

3 comments:

சென்ஷி said...

வெயில் பற்றிய உங்கள் ரசனைகள் அழகு!

மயாதி said...

வெயில் சூடாகத்தான் இருக்கும் என்றில்லை..
உங்கள் கவிதை புரிய வைக்கிறது.

simariba said...

நல்லாயிருக்கு பூமகள்!

விண் மீன்கள், வண்ண மீன்களாக எண்ணத்திரையில்..!